Saluki a język polski

Język polski jest jednym z najbardziej skomplikowanych na świecie. Należy do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiącej część rodziny języków indoeuropejskich. Jest to jeden z niewielu języków fleksyjnych – o funkcji wyrazów w zdaniu decydują ich końcówki fleksyjne. Co za tym idzie, jeden wyraz może przybrać w zależności od kontekstu wiele różnych form. To dla obcokrajowców jedna z najtrudniejszych rzeczy do nauczenia.

W naszej mowie znaleźć możemy jednak słowa, których się nie odmienia. Do grupy wyrazów nieodmiennych zalicza się te zakończone na -o. Sztandarowe przykłady to np. kakao, wideo, czy logo. Należą tutaj jeszcze wyrazy o końcówce -u (np. guru, tabu) oraz -i (np. salami, kiwi). Stałą regułą jest, że tego typu wyrazy to zapożyczenia – czyli pochodzą z innych języków. Ze względu na końcówkę, niemożliwa jest ich poprawna odmiana.

Do grupy powyższych zapożyczeń zaliczyć można również kończącą się na -i, zapożyczoną z języka arabskiego, pierwotną nazwę własną chartów perskich – SALUKI. Podobnie jak wspomniane salami i kiwi – jest wyrazem nieodmiennym!!

O ile w języku potocznym dopuszcza się formy nieprawidłowe (kakaa, widea – tak samo saluków, salukach, itp.) oraz spolszczone zdrobnienia (np. Lubię twoje saluczki!), to potoczna odmiana polszczyzny nie może być wyznacznikiem poprawności. Nie może być nim również wygoda czy przyzwyczajenie. Używanie takich form w języku pisanym świadczy o braku znajomości zasad językowych!!

 

SALUKI  nigdy nie odmieniamy.
W pełni odmienną nazwą rasy jest natomiast CHART PERSKI, więc zapamiętajmy poniższą tabelę z deklinacją:

 

przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik (kto? co?) CHART PERSKI – SALUKI CHARTY PERSKIE – SALUKI
Dopełniacz (kogo? czego?) CHARTA PERSKIEGO – SALUKI CHARTÓW PERSKICH – SALUKI
Celownik (komu? czemu?) CHARTOWI PERSKIEMU – SALUKI CHARTOM PERSKIM – SALUKI
Biernik (kogo? co?) CHARTA PERSKIEGO – SALUKI CHARTY PERSKIE – SALUKI
 Narzędnik (z kim? z czym?)  CHARTEM PERSKIM – SALUKI CHARTAMI PERSKIMI – SALUKI
Miejscownik (o kim? o czym?) CHARCIE PERSKIM – SALUKI CHARTACH PERSKICH – SALUKI
 Wołacz (o!) CHARCIE PERSKI – SALUKI CHARTY PERSKIE – SALUKI

 

Jeden chart perski. – Jeden saluki.
Dwa charty perskie. – Dwa saluki.

 


Język polski to jednak język niezwykle dynamiczny i chłonny. Obecnie, ilość zapożyczeń językowych i spolszczeń nazw obcych znacząco wpływa na słownictwo, jakim się posługujemy. Słowa pochodzące np. z języka angielskiego, w niemal niezmienionej formie zaczynają w coraz większym stopniu funkcjonować pełnoprawnie w języku polskim. Jeśli ich końcówki fleksyjne odpowiadają tym używanym w wyrazach rodzimych, z powodzeniem podporządkowują się polskiej deklinacji.
Są też wyrazy obce, które zgodnie z zasadami panującymi w języku przybierają nowe, spolszczone formy. Niezwykle „twórczą” częścią mowy są przymiotniki. Jednym z ich rodzajów są przymiotniki odrzeczownikowe, które tworzone są za pomocą formantów przyrostkowych, takich jak m.in. -owy, -ny, -any, -isty, -czy

No właśnie: -czy.
Jaki? – Saluczy.
Niektóre salucze cechy są jedyne w swoim rodzaju.

 

Można też powiedzieć „Niektóre cechy saluki / chartów perskich są jedyne w swoim rodzaju.„, jednak przymiotnik saluczy jest już w pełni poprawną formą. W końcu mówimy również o falach radiowych czy kremie kakaowym…

0

Brak komentarzy

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *